Europe FAIL!

11-05-2010
Het meganoodfonds van de eurozone is een pokerspel, dat voor grote verliezen kan zorgen. Zeker als de Zuid-Europese landen hun zaakjes niet op orde brengen



De landen met de euro hebben 500 miljard euro klaarstaan
Bekijk ook Miss Moneypenny
Europa, laat IMF boeman zijn in Griekse tragedie



Europa trekt de portemonnee en niet zuinig ook. Samen met het Internationaal Monetair Fonds (IMF) zegt de Europese Unie tegen de financiële markten: we hebben hier 720 miljard euro klaarstaan om landen in geldnood te redden van jullie getreiter.

Schokkender dan deze grote zak met geld is het plan van de Europese Centrale Bank (ECB) om staatsschuld van Europese landen en bedrijven op te gaan kopen. De ECB, de hoeder van de waarde van de euro, zet daarmee de geldpers aan.

Een beslissing die Duitsers tot op het bot doet huiveren, getraumatiseerd als ze zijn door de hyperinflatie in de jaren twintig van de vorige eeuw. Zij weten hoe allesvernietigend geldontwaarding kan zijn voor het functioneren van een economie en een maatschappij.

Signalen
Grote vraag: kalmeert dit de financiële markten? De eerste signalen beloven van wel.

Nederland zet in dit pokerspel tussen Europese regeringen en financiële markten zo’n 26 miljard euro in. Dit komt boven op de 4,7 miljard euro die Nederland aan Griekenland leent. Alles bij elkaar legt Jan Kees de Jager, CDA-minister van Financiën, meer dan 8 procent van onze huidige staatsschuld op tafel.

Dat doet hij, anders dan hij tot nu toe beweert, in een risicovol spel. De kans is groot dat de Grieken die bijna 5 miljard euro niet volledig kunnen terugbetalen. De 26 miljard euro, die De Jager belooft in geval van nood af te geven, heeft de vorm van garanties van leningen van eurolanden. Dat lijkt gratis maar is het niet. Het zijn verzekeringen of putopties die hij gratis verkoopt op de schulden van landen met slechte vooruitzichten.

Kredietcrisis
Eigenlijk doet De Jager daarmee hetzelfde als de banken deden in aanloop naar de kredietcrisis. Hij houdt grote en riskante verplichtingen buiten het huishoudboekje van de staat, zoals banken grote en riskante verplichtingen buiten hun balansen hielden.

Die verplichtingen kunnen, net als bij de banken, als een boemerang terugkeren en grote verliezen veroorzaken.

En ook na dit reddingspakket blijft de vraag: wat als de problematische landen in Zuid-Europa níet hun zaakjes op orde brengen. Dan zitten we er niet meer tot onze nek, maar tot over onze oren in.

Door Marike Stellinga